1381/2/28
( به نام خدا)
حضرت آيت الله منتظري دام ظله العالي
با سلام
دانشجويي ايراني هستم كه در يكي از كشورهاي اروپايي به تحصيل و زندگي مشغولم . به
دليل دلسوزي براي انقلاب سفارت ايران و برخي ديگر از سازمانهاي ايراني مرا لايق دانسته تا
با آنها ارتباط نزديكي داشته باشم و در حد توان كمك نمايم . به دليل همين ارتباط بارها شاهد
صحنه هايي بوده ام كه علت نوشتن اين نامه و طرح سؤال گرديد. اطلاع داريد كه كارمندان
سفارت ايران در اين كشور با خانم ها دست نمي دهند و اگرچه دليل آن را مذهبي اعلام ميكنند
اما براي بنده به عنوان يك ايراني مسلمان طرفدار انقلاب قابل توجيه نيست . بنده صحنه هايي
ديده ام كه به دليل همين امتناع واقعا توهين به كشور و حتي اسلام شده است . ريشه اين اهانت
نيز از اينجا ناشي ميشود كه ديگر مسلمانان و حتي شيعيان در مناصب گوناگون مشكلي در
انجام اين كار ندارند; حتي نمي توان گفت كه اين امتناع تنها مختص ايرانيان است، زيرا
بسياري از ايرانيان حتي افرادي كه به عنوان مأمور دولت هستند در دست دادن با خانم ها
مشكلي ندارند. خود بنده ايرانيان متشرعي را ديده ام كه منعي قايل نشده اند. تنها استثنا در اين
ميان ديپلماتهاي ايراني هستند و همين باعث ايجاد وهن ميشود; به ويژه آنكه به نظر ميرسد
ايرانيان وابسته به دولت ترسي از اينكه مبادا عدم رعايت اين دستورالعمل به ضرر آنها تمام
شود وجودشان را گرفته و بعضا براي فرار از وضعيت حركات عجيبي انجام ميدهند.
خواهشمندم بنده را روشن فرماييد كه آيا چنين وضعيتي به عنوان يك معضلي كه بايد براي آن
چاره اي انديشيد نمي باشد.
البته موضوع را با برخي ايرانيان مطرح كرده ام اما پاسخ آنها بيشتر شبيه يك توجيه نامه و
دستورالعمل دولتي است .
[ ... ]
ج1 - 571
