پروردگاري او اخلاص پيدا كنند. "اخلاص" نقطه مقابل "شرك" است و هر كدام درجات و مراتبي دارد. چه بسا ممكن است انسان، مؤمن باشد ولي گرفتار مرتبه خفيف و نازلي از شرك باشد; چنان كه در قرآن آمده : (و ما يؤمن أكثرهم بالله الا و هم مشركون) ⁽¹⁾ "اكثر مردم به خدا ايمان نمي آورند مگر اين كه هنوز مشرك هستند." بنابراين ايمان كامل ايمان انبياء و اولياء و بندگان مقرب خداست كه با هيچ گونه شركي آميخته نيست .

سفارش به تقوا

(فاتقوا الله حق تقاته ) (پس حريم خدا را نگاه داريد آن طوري كه شايسته اوست .)

هر كسي يك قدر و منزلتي دارد كه بايد به اندازه آن قدر و منزلت، حرمتش حفظ شود. حال خداوند با آن عظمت و مرتبت كه وصف بزرگي او در ذهن و خاطر انسان نمي گنجد، معلوم است كه حق تقوا و حفظ حريم او تا چه اندازه است . اين كلام حضرت و جمله بعدي آن برگرفته از قرآن است . (و لاتموتن الا و أنتم مسلمون ) ⁽²⁾ (و نميريد مگر آن كه مسلمان باشيد.)

تعلقات دنيايي و وابستگي به ماديات بسا موجب مي‎شود كه در آن لحظات آخر عمر، انسان به همه چيز كافر شود و خلاصه بعد از يك عمر دم زدن از خدا و پيغمبر منكر همه چيز شود، كه بايد از آن لحظه به

---