[1] البته اين بدان معنا نيست كه هر عالم به علوم طبيعي لزوما به خداي متعال نيز پي مي‎برد، چرا كه بسيارند از دانشمندان علوم طبيعي كه هيچ گونه خشوع و خداترسي در آنها وجود ندارد; بلكه منظور اين است كه به وسيله علوم طبيعي و آگاه شدن به عظمت خلقت موجودات و دقت و نظم به كار گرفته شده در به وجود آمدن آنها، به خوبي مي‎توان به عظمت خداي متعال و قدرت مطلقه او پي برد; و هر كه به بزرگي و عظمت خدا پي برد طبيعتا نسبت به او خشوع پيدا مي‎كند. در حقيقت پي بردن به چگونگي نظام تكوين، راه خداشناسي و خداترسي است، اما اين كه هر عالم طبيعي اين راه را بپيمايد مطلب ديگري است، و چه بسا عالماني كه بر خلاف مسير علم خود قدم برمي دارند.

       ص 126