بالاخره ايشان گفت : "بله براي راي نهايي در مورد اعدامها لازم است يك دادگاه عالي تشكيل شود". ما با هماهنگي قوه قضائيه دادگاه عالي را تشكيل داديم كه اعضاي آن از علماي سطح بالايي بودند و به همه جا اعلام شد كه از اين به بعد پرونده هايي را كه اعدامي دارد به اين دادگاه ارجاع بدهند; حقوقي هم به اعضاي دادگاه عالي داده نمي شد و فقط من گاهگاهي كمك مختصري مي‎كردم .

مشكل مصادره ها هم يكي ديگر از مشكلات اوايل انقلاب بود، بعضي اموال مصادره مي‎شد كه نبايد مصادره مي‎شد، خيلي اموال مصادره اي حيف و ميل مي‎شد، آقاي قاضي خرم آبادي به نقل از يكي از قضات مي‎گفت : " اموال خانواده ضرغامي ها را مي‎خواستند مصادره كنند هرچه بررسي كردند كه راهي براي مصادره آن پيدا كنند پيدا نشد، چون همه اموال از اجدادشان به آنها به ارث رسيده بود، بالاخره در پشت پنجم آنها يك يهودي پيدا كردند و گفتند تحت اين عنوان اموال آنها را مصادره كنيد و من نپذيرفتم،ولي بالاخره اموال آنان مصادره شد".به چه ملاكي ؟ نمي دانم .

بعد ما گفتيم پرونده هاي مصادره ها هم زير نظر و با تاييد اين دادگاه انجام شود، (پيوست شماره 91) البته در همان زمان رئيس يكي از اين بنيادها براي ما پيغام داده و از اين كار ابراز ناراحتي مي‎نمود ولي ما با مرحوم امام صحبت كرديم و بنا شد كه روي اين مسائل يك كنترلي انجام بگيرد.
(پيوستهاي شماره 92 الي 95)

س : حضرتعالي گو يا براي بررسي امور زندانها و رسيدگي به مشكلات زندانيان هم نمايندگاني به زندانها مي‎فرستاديد،در اين ارتباط هم بجاست توضيح بيشتري بفرماييد.

ج : مشكلات زندانها هم يكي از مشكلات ما در اوايل انقلاب بود و سرو صداهايي را ايجاد كرده بود، مرحوم امام چند نفر را فرستاده بودند كه بروند راجع به امور زندانيان تحقيقاتي را انجام بدهند از جمله آنها آيت الله سيد جعفر كريمي بود، يك روز ايشان

هيات عفو و تعيين نماينده براي رسيدگي به امور زندانيان