پيوست شماره 170:

نامه مجدد آقايان كروبي، جماراني و روحاني به معظم له

در رابطه با پاسخ مبهم حضرت آيت الله منتظري به نامه مدلل و مفصل مورخه ‏67/11/29 اينجانبان لازم مي‎دانيم نكات زير را تذكر دهيم :

1 - آيت الله منتظري بدون اينكه موارد خاصي را ذكر نمايند چند مورد از نامه يازده صفحه اي ما را دروغ و تهمت خوانده اند; درحالي كه بهتر بود مواردي از نامه را كه به نظرشان تهمت و كذب بوده مشخص مي‎كردند تا ما دلائل و شواهد و اسناد خود را براي هر مورد ارائه مي‎كرديم .

2 - در نامه ما به مطالب بسياري اشارت شده بود، چنانچه از ذكر مسائل بسيار ديگري هم خود داري گرديده بود. از طرفي ايشان از ميان اين همه مطالب مطروحه در نامه، چند مورد نامشخص را خلاف واقع دانسته اند. چه بسيار منطقي مي‎نمود اگر معظم له در خصوص موارد ديگر نامه كه به نظر ايشان هم خلاف نبوده توضيح و پاسخ صحيح ارائه مي‎فرمودند، از جمله پاسخ مي‎فرمودند كه در خصوص آن همه دفاع از افراد فاسد و جنايتكاري چون سيد مهدي هاشمي و باند تبهكار او چه توجيهي دارند؟

3 - در پاسخ ايشان جمله اي است بسيار مبهم كه "آقايان انتظار دارند من درك و فهم خود را كنار بگذارم و تسليم جوسازيها شوم " اين قسمت از پاسخ، اين مساله را مي‎رساند كه مواضع غلطي كه از سوي ايشان به طور مستمر ابراز شده و تماميت نظام را به زير سئوال برده و از سوئي باعث شده است كه حضرت امام به خاطر مصالح عاليه نظام آن موضع قاطع را اتخاذ نمايند، درك و فهم شخص آيت الله منتظري بوده و ايشان هنوز هم بر صحت تحليلهاي خاص و خلاف واقع خود اصرار دارند و از طرفي، طرفداران واقعي نظام و يا كساني را كه با نقطه نظرات ايشان مخالف بوده جوساز يا تسليم شرائط جو مي‎دانند كه البته اميد واريم كه چنين نظري نداشته باشند.

4 - هنگامي كه مخلصين از روي دلسوزي و مصلحت انديشي، انتقادي سازنده را نسبت به ايشان عنوان كرده و يا به برخي از عيوب و نقصهاي موجود در كار ايشان اشارت مي‎كنند، چرا با آنان به چشم دشمن يا افرادي جوساز ساده انديش و افرادي

        ج2 - 1265