كلمه "مولي" در روايت نمي تواند فقط به معناي "دوست" باشد، زيرا:
اولا: حاضرين در آن موقف عظيم و از جمله عمر بن خطاب از
كلمه "مولي" معناي امامت و ولايت فهميدند; و بر همين اساس مردم
و حتي ابوبكر، عمر، عثمان، طلحه و زبير و ساير مهاجرين و انصار بعد
از كلام پيامبر(ص) به صورت دست دادن با پيامبر(ص) و حضرت علي (ع)
بيعت كردند;
(1) و نيز مطابق نقل بعضي از كتب اهل سنت عمر پس از
شنيدن كلام پيامبر(ص) و معرفي علي (ع) توسط آن حضرت به مردم،
پس از گفتن تبريك به علي (ع) چنين اظهار ميكند:
"هنيئا لك يابن أبي طالب، أصبحت مولاي و مولي كل مؤمن و
مؤمنة"
(2) "مبارك باد بر تو اي فرزند ابي طالب، تو مولاي من و مولاي
هر مؤمني ميباشي".
و در بعضي از روايات اهل سنت به جاي "هنيئا لك" "بخ بخ لك"
آمده است،
(3) كه در معني فرقي نمي كند.
[1] الغدير، ج 1، ص 270، به نقل از طبري در كتاب "الولاية".
[2] فرائدالسمطين، جويني خراساني، ج 1، ص 64 ; مسند احمد حنبل، ج 4، ص 281 .
[3] همان .
ص 41 