اگر "مولي" به معناي دوست بود تعبير "أصبحت" كه دلالت بر حدوث و ايجاد امر جديد مي‎كند صحيح نبود; زيرا دوستي يك معناي قلبي بوده و نمي تواند يك مرتبه حادث گردد، به خلاف امامت و ولايت ظاهري كه به صرف جعل و اعتبار حادث مي‎شود. به علاوه بنابر نقل "غاية المرام" از كتاب "فضائل الصحابة" كه تأليف يكي از علماي اهل سنت به نام سمعاني است، پيامبر(ص) پس از اينكه كتف حضرت علي (ع) را گرفت فرمود: "هذا وليكم من بعدي ..." يعني علي (ع) ولي شما است بعد از من . بديهي است اگر مقصود پيامبر(ص) دوستي علي بود اين جمله هرگز معناي صحيحي نداشت، زيرا دوست بودن كسي با علي (ع) يا دوست بودن علي (ع) با آن كس منحصر به زمان بعد از پيامبر(ص) نيست، آنچه منحصر به زمان بعد از پيامبر(ص) است همان امامت و ولايت حضرت علي (ع) است .(1) نظير همين نقل، روايت عمران بن حصين از پيامبر(ص) است كه فرمود: "ما تريدون من علي ؟ ان عليا مني و انا منه و هو ولي كل مؤمن بعدي" "از علي چه مي‎خواهيد؟ همانا او از من و من از او مي‎باشم و اوست ولي هر مؤمن بعد از من".(2)

ثانيا: جمله صدر روايت كه فرمود: "أتعلمون أني أولي بالمؤمنين من أنفسهم ..." "آيا مي‎دانيد من نسبت به مؤمنين از خودشان اولي و برترم ؟" و نفرمود: آيا مي‎دانيد كه من پيامبر شما مي‎باشم، قرينه اي قوي بر مطلب است . در حقيقت پيامبر(ص) جنبه امامت و ولايت خود را مطرح كرده اند
[1] غاية المرام، چاپ قديم، مقصد اول، باب شانزدهم، ص 84، روايت 55 .
[2] سنن ترمذي، ج 5، باب مناقب علي بن ابي طالب، ص 296، حديث 3796 .
       ص 42