جمعي از مردم قم نيز به آيت الله مرعشي نظر داشتند، ولي خوب آيت الله حكيم و آيت الله خوئي و آيت الله شاهرودي هم كم و بيش در جامعه مطرح بودند، مرحوم آسيدعبدالهادي زياد مطرح بود. من يادم هست در نجف آباد اكثريت به مرحوم آيت الله حاج سيد عبدالهادي شيرازي مراجعه كردند، و احتياطهاي ايشان را از آيت الله خميني تقليد مي‎كردند; خلاصه مرجعيت آسيدعبدالهادي در سطح وسيعي مورد توجه واقع شد، آيت الله حكيم و آيت الله خوئي و آيت الله گلپايگاني هم مقلد داشتند ولي به طور پراكنده، در منطقه خراسان بيشتر آيت الله شاهرودي مطرح شد، در منطقه آذربايجان بيشتر آيت الله شريعتمداري و آيت الله خوئي مطرح بودند. بالاخره مرجعيت پراكنده و منطقه اي شد. اما بيشتر مقدسين از آيت الله آسيد عبدالهادي تقليد مي‎كردند با اينكه ايشان چشمهايشان نابينا بود، ايشان بعد از مرحوم آيت الله بروجردي يكي دو سال بيشتر زنده نبودند و از دنيا رفتند.

پس از فوت آيت الله بروجردي از روزنامه ها آمده بودند با طلبه ها راجع به مراجع مصاحبه مي‎كردند. ما آيت الله خميني را هم مطرح كرديم و روزنامه ها نام ايشان را هم جزو مراجع نوشتند. همه مراجع براي آيت الله بروجردي فاتحه گرفتند و هر كدام به تناسب موقعيت خود زودتر اعلام فاتحه مي‎كردند. آيت الله خميني شايد نفر پانزدهم شانزدهم بود كه اعلام فاتحه كردند. البته اين جلسه را هم شاگردان ايشان ترتيب دادند، ايشان در اين گونه مسائل خودش را جلو نمي انداخت، و مي‎فرمود الان بحمد الله "من به الكفايه " "به ميزان كفايت " هست و خودش را از سرو صداها كنار مي‎كشيد، رساله ايشان هم با اصرار و پيگيري ما به چاپ رسيد.

س : مرجعيت آيت الله ميلاني تا چه اندازه مطرح بود؟ همچنين مرجعيت آيت الله سيد احمد خوانساري يا آيت الله داماد؟

ج : آيت الله داماد به عنوان مرجع تقليد مطرح نبودند، ولي آيت الله خوانساري و آيت الله ميلاني نسبتا مطرح بودند البته بيشتر در تهران و مشهد . در تهران جمعي از آيت الله حاج سيد احمد خوانساري تقليد مي‎كردند و آيت الله ميلاني هم در مشهد مورد توجه بودند.